|
|
|
EPOKA KAMIENIA
Okres społeczności myśliwych, gospodarka
zbieracko-łowiecka (paleolit - 12.000- 3.900 p.n.e.)
Najstarsze ślady ludzkiej aktywności na Bornholmie - pojedyńcze
kawałki obrobionego krzemienia znaleziono w warstwach geologicznych
z okresu późnego lodowca koło Korsodde oraz w Enekrogen koło
Hundsemyre. Teoretycznie mogą pochodzić z pierwszego okresu
lodowcowego, czyli przed r. 20.000 p.n.e.
W ciągu pierwszych setek lat po ostatnim lodowcu, na Bornhoomie
zachodziły ciągłe zmiany klimatu, flory i fauny, a także w relacjach
między morzem i lądem. Bornholm był na zmianę wyspą i półwyspem,
otoczony na zmianę wodą słodką i słoną. Rozwój wegetacji roślinnej
od jasnych lasów brzozowych i sosnowych do ciemniejszych lasów
leszczynowych, wiązowych, lipowych i dębowych oznaczał równocześnie
zmianę w faunie: od renów i łosi do jeleni szlachetnych, sarn i
dzików. Klimat w okresie epoki kamienia był znacznie cieplejszy niż
obecnie – na torfowisku Hundsemyre oraz na bagnach Vallensgĺrd Mose
żyły wtedy żółwie!
Wszystkie pozostałości z okresu do r. 3.900 p.n.e. są zatem pokryte
morzem lub ziemią. Znane są jedynie pojedyńcze znaleziska i osady.
Dotychczas nie znaleziono ani jednego grobu ani darów ofiarnych z
tego okresu. Osady są z reguły małe i pokrywają często obszar
zaledwie 50-100 m2.
Czytaj dalej. |
|
|