2. Późne średniowiecze (1259-1525) Po zniszczeniu twierdzy Lilleborg Bornholmem rządzono z Hammershus – twierdzy arcybiskupa Lundu. Budowę twierdzy rozpoczęto prawdopodobnie w okresie ścisłej współpracy między arcybiskupem i królem duńskim, być może dotyczących wypraw zbrojnych przeciw Estonii (1181-1219). Hammershus był największą twierdzą arcybiskupa Lundu. Wzniesiono go prawdopodobnie na początku XIII w. W r. 1259 oddziały arcybiskupa zajęły i zburzyły królewską twierdzę Lilleborg w lesie Almindingen. Lilleborg nie został nigdy odbudowany, a Hammershus stał się główną budowlą obronną Bornholmu. Podczas walk między królem a arcybiskupem, twierdza Hammershus była wielokrotnie zajmowana przez króla, lecz potem za każdym razem odbijana przez oddziały arcybiskupa. W roku 1522 król duński przejął ponownie twierdzę Hammershus, lecz już w roku 1525 był zmuszony oddać Bornholm w zastaw mieszkańcom Lubeki na 50 lat. Ci odrestaurowali i rozbudowali twierdzę, lecz po roku 1576 Hammershus zaczął podupadać. Wojny ze Szwecją w XVII w. uwidoczniła, że twierdza spełniła już swoją rolę. Od roku 1684 zaczęto budować nowe fortyfikacje na archipelagu Ertholmene (Christiansř), a w roku 1689 postawiono w Rřnne nową twierdzę główną. Po przeniesieniu głównej administracji do Rřnne, do roku 1743 w Hammershus mieszkał zastępca komendanta. W tym samym roku państwo duńskie rozpoczęło likwidację i rozbiórkę dawnej twierdzy. Do roku 1822, gdy ruiny zostały objęte ochroną, Hammershus potraktowano jak magazyn, skąd mieszkańcy całej wyspy pobierali materiały budowlane. Czytaj dalej.