1 2 3 4 5 6

1658 – BORNHOLM WYZWALA SIĘ SAM

Co stało się potem - Szwedzi poddają się
Natychmiast po zabójstwie Printzenskölda, Bornholmczycy oblężyli zamek Hammershus (na foto poniżej - ruiny zamku), będący główną kwaterą  szwedzkiej władzy na Bornhomie.  9 grudnia prowadzono przez cały dzień negocjacje między załogą twierdzy i oblegającymi. Pod wieczór osiągnięto porozumienie o poddaniu twierdzy Bornholmczykom, a potem przekazaniu jej stronie duńskiej.
 Wraz z poddaniem zamku Hammershus, powstanie Bornholmczyków zostało doprowadzone do finału.

Pomimo nieoczekiwanego wstępu do powstania, cel i zadanie spisku zostały wykonane, ponieważ Bornholmczykom udało się usunąć szwedzkich okupantów i ponownie być panami we własnym domu. W czasie krótszym niż dwie doby, Bornholmczycy urzeczywistnili wezwanie do powstania, rzucone przez ich króla, Fryderyka III.
Duński król przekazał podobne wezwanie mieszkańcom Malmö, również  jego wcześniejszym poddanym, którzy trafili pod szwedzkie panowanie. W Malmö także zawiązano spisek. Działania spiskowców na Bornholmie i w Malmö odbywały się równolegle w czasie, lecz niezależnie od siebie. W przeciwieństwie do wydarzeń na Bornholmie, powstanie w Malmö przerodziło się w katastrofę. Związane to było z faktem, że szwedzka tajna policja dowiedziała się o tym, co  szykuje się w Skanii. Sprzysiężenie zostało ujawnione, jego przywódcom ścięto głowy, a wszelkie próby powstania skutecznie zwalczono.

Według współczesnych źródeł bornholmskich, bornholmskie powstanie przebiegło bez większych strat w ludziach. Na ile wiadomo, "jedynie" kilku Szwedów straciło w nich życie. W  "Pieśni o Printzensköld" (Printzensköldvise), pojawiącej się w wielu wersjach i będącej rodzajem sagi o zabójstwie Printzenskölda i powstaniu bornholmskim,  można natomiast znaleźć dużo bardziej krwawy i makabryczny opis tych wydarzeń. W najczęściej występujących 148 zwrotkach pieśń opowiada o "bornholmskiej rzezi", kiedy w nocy między 8 i 9 grudnia zginęło 965 Szwedów, ponadto następnego dnia  wzięto do niewoli 600 innych po poddaniu twierdzy Hammershus.

Przekazanie Bornholmu pod koronę duńską
20 grudnia 1658 r., grupa najbardziej znaczących uczestników powstania pod kierownictwem burmistrza Hasle, Pedera Olsena, udała się w podróż z Rønne.  Delegacja przybyła do Kopenhagi następnego dnia.  29 grudnia bornholmscy wysłańcy przekazali królowi rodzaj listu ofiarnego.  W ten sposób, w imieniu mieszkańców Bornholmu, oddali Bornholm na wieczystą własność i dziedzictwo Fryderykowi III i jego nienarodzonym potomkom.

W zamian za przekazanie wyspy królowi duńskiemu, Bornholmczycy otrzymali pewne przywileje - m.in. zwolnienie z niektórych podatków oraz zwolnienie Bornholmczyków z odbywania służby wojskowej poza terenem wyspy. Te przywileje ważne były do drugiej połowy XIX w.

Muzeum Bornholmu posiada srebrny puchar (zdjęcie powyżej), podarowany muzeum w końcu XIX w. przez  rotmistrza Koefoeda ze Svaneke. Powiedziano o tym pucharze, że miał być podarunkiem od króla Fryderyka III dla Hansa Madsena Koefoeda, prawdopodobnie w związku z oddaniem Bornholmu duńskiemu królowi.  Podobne historie odnoszą się do dwóch innych pucharów, z których pierwszy znajduje się w Muzeum Narodowym w Kopenhadze, a drugi w skarbcu na zamku Rosenborg Slot.
Puchar znajdujący się w Muzeum Narodowym w Kopenhadze był, zgodnie z rodzinną opowieścią, podarunkiem dla Jensa Kofoeda. Nie znamy jednak bliższej historii związanej z pucharem w zamku Rosenborg Slot.
Ani inskrypcje na pucharach, ani rachunki i raporty nie dostarczają żadnych bliższych informacji. Wiadomo jedynie, że puchary pochodzą z okresu przed latami 1658-1659. Tak więc - przynajmniej ze względu na ich wiek - nie można ich wykluczyć jako możliwe podarunki. 

Powyżej: ostatnia strona listu ofiarnego do króla, z datą i podpisami